இந்த யுகத்தில் அறம் என்பது
யாரோ ஒருவன் கனவில் கண்ட
மறந்துபோன மொழி,
எந்த அகராதியிலும்
அதற்குப் பொருள் இல்லை
விடுதலை என்ற சொல்
இரத்தத்தில் எழுதப்படும்போது
அதைத் துடைக்க
ஆயிரம் கைகள் வருகின்றன
வெள்ளைக் கைக்குட்டைகளுடன்,
ஒப்பந்தங்களுடன், புன்னகைகளுடன்.
சதி என்பது
அரண்மனையின் சுவரில் தொங்கும்
விலையுயர்ந்த ஓவியம்
அதன் அழகை யாரும் மறுப்பதில்லை
பலம் என்பது ஒரு மொழி
அது பேசும்போது
அறம் வாய் மூடுகிறது,
நீதி காதுகளை மூடிக்கொள்கிறது,
சரித்திரம் கண்களைத் திருப்புகிறது.
இந்த உலகம்
ஒரு சூதாட்டக் களம்
யார் வெல்வார் என்பதை
சீட்டுத் தீர்மானிப்பதில்லை
சீட்டைக் கலப்பவன் தீர்மானிக்கிறான்,
அறம் என்பது
தோற்றுப்போன ஒரு கடவுள்
இன்னும் கோயில்கள் இருக்கின்றன,
ஆனால் உள்ளே
வெறும் இருட்டு மட்டுமே,
நான் என்ன செய்வேன்..?
இவ்வுலகு அறமற்றதாயினும்
அறத்தையே நம்புவேன்
தோற்றுப்போன கடவுளுக்கு
கடைசி வழிபாட்டாளனாய்
நிற்பேன், ஏனெனில்
இந்தத் தோல்வியிலும்
ஓர் அழகுண்டு
அது வெற்றிக்குத் தெரியாத அழகு..
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக